Feest van herkenning

Ok, misschien is de titel iets misleidend, maar toen ik dit artikel las op Bedrock.nl betrapte ik mezelf erop dat ik op bijna alles alleen maar heel hard aan het knikken was.
Hoezo dan?

In juli 2015 schreef ik het volgende:
‘En dan spoken de volgende vragen regelmatig door je hoofd: waarom vind ik het dan zo lastig om dat introverte gedrag bij mijzelf te accepteren? Waarom moet ik van mijzelf extravert zijn in alle situaties? Waarom ben ik bang dat ik anders geen goede indruk achter laat bij anderen?’

Destijds zag ik mezelf als een echte introvert. Maar in de loop van de jaren zie ik een verschuiving in mijn gedrag. En nu durf ik het eerlijk te bekennen: ik ben Tineke en ik ben een extraverte introvert.

Waarin uit zich dit dan?
In het artikel ‘Herken je deze eigenschappen? Dan ben je misschien een extraverte introvert‘ worden 10 punten benoemd waaruit zou kunnen blijken dat jij die extraverte introvert bent. Ik heb de punten die voor mij het meest herkenbaar zijn eruit gehaald.

Je plant me time in na een sociale bezigheid
Denk hier bijvoorbeeld aan verjaardagen, op bezoek gaan bij vrienden en familie en op stap gaan. Hele leuke activiteiten, maar ook heel erg energie vretend. Tenminste, in mijn geval. Ik moet dan echt weer opladen om de boel in balans te houden.

Je praat graag, maar ook graag niet
Het is fijn om ideeën met elkaar uit te wisselen of gewoon met elkaar te ouwehoeren, maar ik vind het ook heel prettig om niet altijd actief mee te doen in gesprekken. Of juist als je bij mensen bent en je geen woord tegen elkaar hoeft te zeggen, dat de aanwezigheid van elkaar al genoeg is. Dus niet dat je het idee hebt om awkward silences te moeten invullen, omdat het anders zo stil is.

Je hebt gewoon niet altijd zin om sociaal te doen
En dit is het moeilijkste om uit te leggen naar anderen toe. Geef mij maar mijn eigen bubbeltje waar ik mij af en toe in terug kan trekken, want het is soms best moeilijk om altijd maar sociaal te zijn. Zeker als je energielevel niet zo hoog is. Tsja, hoe leg je zoiets nu uit. Zo dus, hoop ik.

Je moet jezelf opladen voor sociale dingen
Wil ik het leuk hebben en op mijn best zijn, dan is het handig als mijn innerlijke batterij goed opgeladen is. Hoe vaak ik heb meegemaakt in een sociale activiteit dat ik na het eerste half uur al het idee had dat ik het niet langer trek. Dit komt puur omdat je jezelf aan de kant zet en de belangen van anderen voorop stelt. En dat is best wel raar eigenlijk. Want wat hebben anderen er nu aan als jij er als een zombie bij zit, terwijl je net zo goed thuis had kunnen blijven.

Je vindt het heerlijk om alleen te zijn (af en toe)
Ik zal nooit alleen in een hutje op de hei kunnen leven. Ik denk dat ik dan gillend gek zou worden. Mensen om mij heen heb ik echt wel nodig. Niet alleen omdat het zo gezellig is, maar ook omdat je heel veel kunt leren van anderen en met anderen. Maar die momenten die ik alleen ben, daar kan ik enorm van genieten. Lekker doen wat ik zelf wil, even geen prikkels van anderen verwerken en gewoon rust om me heen.

Aandacht vind je alleen leuk als je op je best bent
Het is niet erg om in het middelpunt van de belangstelling te staan, zolang ik maar lekker in mijn vel zit en zelfverzekerd voel. Juist in die momenten van onzekerheid ben ik zo bewust van iedereen om me heen en het gedrag wat ik dan vertoon. Dan komt het kritische stemmetje ook omhoog die altijd weer een opmerking klaar heeft staan: ‘was dat wel zo handig om te zeggen, daar had je ook anders op kunnen reageren, lach niet zo gek’, om maar even een paar voorbeelden te geven.

Je bent dol op feestjes, maar gaat ook graag naar huis
Home sweet home, het hoeft niet eens echt mijn eigen huis te zijn. Maar als ik mij ergens thuis voel dan is het heerlijk om daar naar terug te keren na een feestje. De rust om mij heen te ervaren en alles te laten bezinken. Ik vind het altijd lastig om meteen te slapen als ik terug kom van zoiets als een feestje of een borrel. Alsof alles wat er in die tijd is gebeurt nog even moet landen, de revue moet passeren en een plekje moet krijgen voor ik weer richting dromenland vertrek.

Je kan goed praten én goed luisteren
Ik denk dat ik dit wel kan. Het voelt ook helemaal niet goed om het alleen maar over mezelf te hebben, of altijd maar advies te geven. Soms is een luisterend oor meer dan voldoende en ik hoop dat ik dat ook voor anderen kan zijn.

En zo zie je maar weer hoe een artikel een soort van eye-opener kan zijn en je jezelf weer een stukje beter leert kennen. Wat ik voornamelijk merk is dat ik dit karakter eigenschap nu begin te accepteren. Het is zoals het is, met z’n voor en nadelen. But heey, it’s me!

liefs

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s